“Yugoslavia: Europe's Headen Treasure” or Yugoslavia: “The Good old Days”

“Yugoslavia: Europe's Headen Treasure” or Yugoslavia: “The Good old Days”

Να το πει κάποιος απλά νοσταλγία, να το δούμε ως μια καλή ανάμνηση των περασμένων δεκαετιών ή να το προσπεράσουμε σαν μια αφελή προσέγγιση μιας ανεξερεύνητης για δεκαετίες χώρας από τους δυτικούς τουρίστες; Όπως και αν δείτε το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ το μόνο σίγουρο είναι πως θα αποκομίσετε μια ιδανική εικόνα μιας χώρας που δεν υφίσταται πια στο χάρτη σαν ενιαίο κομμάτι, αλλά έχει σπάσει σε πολλά μικρά κομμάτια, με το κάθε κομμάτι να παρουσιάζει το δικό του ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Το ντοκιμαντέρ απευθύνεται κατά βάση στο αμερικάνικο κοινό, αλλά παρουσιάζει ένα πολύπλευρο ενδιαφέρον, αφού ουσιαστικά πρόκειται για μια σύντομη κατά τα άλλα, περιγραφή των σημαντικότερων τουριστικών προορισμών της πρώην Γιουγκοσλαβίας, ενώ δε λείπουν και τα σχόλια σύγκρισης με το κομμουνιστικό μπλόκ απο την παρουσιάστρια, απο το οποίο η χωρά του Τίτο αποχώρησε έτσι και αλλιώς από το 1948 ακόμα. Από καθαρά ενημερωτική σκοπιά, το ντοκιμαντέρ περιορίζεται στα σημαντικότερα τουριστικά θέρετρα, όπως οι λίμνες Πλίτβιτσε, το κοσμοπολίτικο Σπλίτ, το Βελιγράδι, φυσικά το Ντουμπρόβνικ, το οποίο ανέκαθεν ήταν η ναυαρχίδα του τουρισμού των Δαλματικών ακτών, το Μαυροβούνιο με τις ακτές του και το ξακουστό νησάκι του Αγίου Στεφάνου, άλλα και με το μετέπειτα μαρτυρικό Μόσταρ, το οποίο και παραδόξως θα έλεγε κάνεις, σαν ένα παιχνίδι της μοίρας, παρουσιάζεται σαν ένα μυστηριακό και ρομαντικό μέρος ιδανικό για τουρισμό, ενώ και το Σαράγιεβο προσελκυεί το πολυπλευρο ενδιαφέρον της παρουσιάστριας, αφού μπορεί και φιλοξενεί τέσσερις διαφορετικές θρησκευτικές κοινότητες, ενώ είναι συνδεδεμένο με σημαντικά ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν ολόκληρη την ευρωπαϊκή ιστορία.

Εάν το δείτε σαν μια απλή παρουσίαση ενός τηλεοπτικού προγράμματος(που τελικά αυτό είναι) σίγουρα θα σας φανεί απλοϊκό έως αφελές. Άλλωστε απευθυνόταν σε ένα κοινό το οποίο είναι σχεδόν σίγουρο, ότι στην συντριπτική του πλειοψηφία, δεν ήξερε κατά που πέφτει η Γιουγκοσλαβία, η άπλα(στην καλύτερη περίπτωση) την είχε συνδέσει με το υπόλοιπο κομμουνιστικό μπλοκ της απροσπέλαστης και απρόσιτης γενικά ανατολικής Ευρώπης. Βλέποντάς το μετά από τα γνωστά γεγονότα των προσφάτων Βαλκανικών συγκρούσεων ίσως ξενίσει κάποιους το πως κατέληξε αυτή η χώρα να διαμελιστεί, άλλα για τους γνώστες των ιστορικών γεγονότων το ενδιαφέρον εστιάζεται σε πιο συγκεκριμένα δεδομένα που έτσι και αλλιώς στη βαλκανική χερσόνησο ποτέ δεν έλειψαν στο παρελθόν και μάλλον θα ξαναδούμε και στο μέλλον. Πάντως αξίζει να το δείτε μόνο και μόνο για να θυμηθείτε τις “παλιές καλές μέρες του Τίτο”.
Μπορείτε να το δείτε εδώ σε μια όχι και τόσο καλή ανάλυση:
http://www.youtube.com/watch?v=0RRnCnO1Y2c
written and produced by Steve Feld
directed by Michael P. Meadows